Showing posts with label სიუჟეტი. Show all posts
Showing posts with label სიუჟეტი. Show all posts

Thursday, 28 January 2010

ბოლო არდადეგები, თათია და მე-6 კორპუსი

დღეს გამოცდებს მოვრჩი და ჩემი ბოლო არდადეგები დაიწყო, ბოლო რადგან წელს უნივერსიტეტს ვამთავრებ... როგორც წესი არდადეგებისთვის უამრავ რამეს ვგეგმავ და, ასევე, როგორც წესი, ნახევარსაც ვერ ვაკეთებ-ხოლმე.

განვლილ სემესტრს რაც შეეხება, ერთ-ერთი ყველაზე დატვირთული პერიოდი მქონდა უნივერსიტეტში. ამ სემესტრში გადავიღე პირველი სიუჟეტი, გავაუმჯობესე მეტყველება (ასე მეუბნებიან გოგოები და მეც წინა რადიო-სიუჯეტებს რომ ვადარებ, შედარებით თავისუფლად და სუფთად ვლაპარაკობ). ქულები წინა სემესტრებთან შედარებით, დაბალი გამომდის, არადა, წინა სემეტრში სტუდენტურ გაზეთებსაც ვაკეთებდი და `ვერსიაშიც` უფრო აქტიური ვიყავი.

მომავალ სემესტრში სიამოვნებით გავაგრძელებდი ტელეს და რადიოს. ტელეში ჩართოლანისგან ბევრი ვისწავლე და კიდევ რადიოს გავაგრძელებდი, იმიტომ კი არა, რომ რადიო მიყვარს....... იმიტომ, რომ მყავს უსაყვარლესი ლექტორი, თათია. დღეს ჩვენი ჯგუფის ნამუშევარი რომ მოისმინა, გვითხრა, მიხარია, რომ გიცნობთო :) ისე გამიხარდა, ვერ გადმოგცემთ. ვინც თათიას არ იცნობთ, გეტყვით, რომ ეს არის ადამიანი, რომელთანაც საქმე აქვს მე-6 კორპუსში თითქმის ყველა სტუდენტ-ლექტორს, მაგრამ ვერ ნახავთ, რომ თათია იყოს დაღლილი, მოწყენილი, სულ გვიღიმის და ყველას ყველაფერში გვეხმარება. ახლა თავისუფლად ვლაპარაკობ მასზე იმიტომ, რომ უკვე ჩაბარებული მაქვს საგანი, თანაც მაღალ ქულაზე და ეს ნაწერი `პათხალიმობა` არ იქნება :)

მიხვდებოდით, რომ ფოტოზე თათიაა, თვითონ ფოტო კი თაზო კუპრეიშვილის facebook-იდან ავიღე.

Friday, 25 December 2009

დღეს ბავშვთა სახლში ვიყავი...

ინტერნატების ფორმის შეცვლაზე გაიგებდით, ალბათ... ტელეში სიუჟეტს ვაკეთებთ ბავშვთა სახლების დეინსტიტუციონალიზაციაზე და დღეს ერთ ბავშვთა სახლში ვიყავი. მინდოდა გმირი გვყოლოდა და მის ისტორიაზე ამეგო სიუჟეტი, მაგრამ ბავშვების გახსნა ძალიან გამიჭირდა, საერთოდ პირველად მქონდა შეხება ინსტიტუციაში გაზრდილ ბავშვებთან და ძალიან რთული ყოფილა. რომ ვერ ხსნი და ვერ ალაპარაკებ, ეგ ხო ცუდია და რომ ალაპარაკებ, თურმე, მაგაზეც შეიძლება ინერვიულო... :( ერთს ვკითხე თოვლის ბაბუამ რა გინდა მოგიტანოს, ყველაზე მეტად რას ინატრებ-მეთქი და მიპასუხა, ვიცი, მაინც არ შემისრულდებაო, მაინც მითხარი-მეთქი, მრცხვენიაო და ბოლოს, დედიკო და მამიკო მინდა შერიგდნენო, თვალები მოუწყლიანდა, ისეთი საყვარელი იყო, გული დამეწვა :( იქნებ მერე ინანა კიდეც თავისი გულწრფელობა, იქნებ არც ინანა, მარა ვნერვიულობ რამე ტკივილი ხომ არ მივაყენე, მე ხო იმიტომ ვალაპარაკებდი, რომ კარგი სიუჟეტი გამომსვლოდა, დაახლოებით ვიცოდი რა სურვილი ექნებოდა და სწორედ ამიტომ ვკითხე, ამის მოსმენა მინდოდა, თორე მაინც ვერაფერს შევუსრულებდი, ანუ მის ემოციებზე ჩემს საქმეს ვაკეთებდი და ეგ არ მომეწონა...

p.s. ხშირად ისე ხდება, რომ ჟურნალისტები კარგი მასალის მოსაპოვებლად ყველაფერს აკეთებენ და გულს სტკენენ სხვებს, ძალიან არ მინდა, რომ მათ რიცხვში მეც აღმოვჩნდე. არ ვაპირებდი ბავშვთა საკითხების გაშუქების აღებას, მაგრამ დღეს გადაწყვიტე აუცილებლად გავიარო მომავალ სემესტრში.